Het eindpunt van de oostkust voor mij, maar het startpunt van het Great Barrier Reef. Na een 12 uur lange busreis kwam ik aan in Cairns. Deze busreis was overdag en daarom een stuk minder prettig dan de nachtbus. Maar bij elke reis horen er naast coole dingen ook minder coole dingen te zijn. Eenmaal in Cairns wist ik totaal niet waar ik heen moest, alle backpacker liepen verschillende kanten op en na het rondvragen ging niemand naar hetzelfde hostel als mij. Dus mooi de HereMaps app er bij gepakt (goeie tip van Koen) en daarmee de route uitgestippeld naar mijn Hostel. Volgens de app was het 8 minuten lopen, dus geen probleem.

Na een tijdje gelopen te hebben schoot het niet echt op, en kwam ik er ook achter dat het 8 minuten met de auto is, en dus 38 minuten te voet. Super na een lange busreis, net wat ik zocht. Het was inmiddels ook al laat en niet veel meer te zien buiten. Onderweg besloot ik maar zo snel mogelijk een hostel te boeken dichter bij de stad. Want dit schoot zo niet op.

Na de lange wandeling kwam ik aan bij het hostel. Het was niet echt een mooi hostel, en het zag er niet gezellig uit. Dus eenmaal in mijn kamer de Lonely Planet er bij gepakt en het beste hostel daar geboekt. Travellers Oasis werd het nieuwe plekje de komende dagen. De volgende dag maakte ik me snel uit de voeten om naar het nieuwe hostel te gaan. Blijkbaar rijdt er dus gewoon een pendelbus tussen het oude hostel en het centrum. Maar dat wist ik de vorige dag nog niet. Dus binnen een mum van tijd stond ik in het centrum. Tijd om alle bagage bij mijn nieuwe hostel te droppen.

Na een kleine wandeling kwam ik aan bij het nieuwe hostel. Erg gaaf ingericht en hele vriendelijke mensen. Elk aspect was hier beter dan het oude hostel, wat is de Lonely Planet toch een mooi boek. Na het afgooien van mijn bagage was het tijd om de was te doen. Dat moet ook gebeuren op reis. Had inmiddels een flinke berg en voor de komende dagen waren er weer schone kleren nodig. Helaas waren deze wasmachines heel anders dan thuis, hier moest de was er boven in en moest je de zeep er los in doen. Ook de standen waren anders, dus ik snapte er geen zak van. Na wat uitzoekwerk was het gelukt om het aan de gang te krijgen, top. Een half uurtje later was de was klaar maar bleken mijn kleren allemaal witte vlekken te hebben. Ik weet tot op de dag van vandaag niet waar het is mis gegaan, maar de kleren leken verder schoon.

Een uurtje later ging ik maar eens het centrum in om Cairns te verkennen. Een mooie, grote stad waar veel te doen en te zien was. Helaas was er wel na elke 3 winkels een traveldesk waar enthousiaste medewerkers je naar binnen probeerde te lokken. Ik had vrijwel alles al geboekt dus had er niet veel te zoeken, en dat begrepen ze gelukkig. Ook waren er veel Aziatische winkels te vinden, het leek er ook op dat het aantal Aziatische mensen in de stad een stuk hoger was dan in de andere steden.

Na een paar dagen rondgehangen en gerelaxt te hebben in Cairns was het tijd voor mijn duiktour. Ik moest om 7:00 in de haven aanwezig zijn om te vertrekken naar het Great Barrier Reef. Veel zin en goed weer, dus dat beloofd veel goeds op zee. Eenmaal in de haven stonden er twee mensen al te wachten op de “RumRunner” zoals de boot heette. Sean en Brote, twee Amerikaanse rugbyers, moesten ook vroeg hun nest uit om eens een kijkje te nemen naar de grootste koraalrif collectie van de wereld. Met 2.900 riffen en 900 eilanden is het inderdaad geen kleine jongen.

Eenmaal op de boot kwamen er nog twee rugbyers bij en nog een stel uit Ierland. Een mooi klein groepje met 5 crewleden er bij, prima aantal om te gaan duiken. Na een half uur begon de reis richting het rif en moesten we 3 uurtjes varen. Na vier uurtjes ging de eerste duik van start, Sean en ik waren de enige gecertificeerde duikers dus gingen wij en twee crewleden los op pad. De rest ging snorkelen of een introduik maken. Onderwater zag alles er geweldig uit, kleurrijk koraal en talloze vissen. Veel verschillende en onmogelijk om ze allemaal te herkennen. Ook de welbekende clownvissen gezien uit de “Nemo” films, die een zeeanemoon uitkiezen om hier voor de rest van hun leven te wonen. Erg gaaf.

Na een paar duiken meer was het tijd voor het avondeten. Het is wel even opletten geblazen tijdens het eten want de rugbyers hadden altijd honger en aten graag alles op. Dus je moest er op tijd bij zijn om nog goeie dingen te kunnen eten. Gelukkig ging dat allemaal goed. Na het eten gingen we ook een nachtduik maken. Volledig donker en als enige lichtbron een zaklamp was toch wel even spannend. Zeker in de Koraalzee waar dus ook haaien zwemmen. Maar uiteindelijk was het heel erg gaaf en zagen we veel dieren die je overdag niet ziet. Bijvoorbeeld een grote rode Bass (heek). Deze volgde ons licht om zo andere vissen te kunnen spotten en op te eten. Na de nachtduik een goeie avond gehad met de rugbyers die wel goed bier kunnen drinken.

De volgende dag ging om 6:45 de wekker en stond iedereen met een kater op. Niemand had zin om zo vroeg het duikpak weer aan te moeten trekken en het water in te springen. Maar je bent niet elke dag bij het grote rif, dus even doorzetten en weer het water in. Dit keer zagen we ook een grote Triggerfish en een Cuttlefish. Ook zagen we na de duik vanaf de boot een zeeschildpad.

Na de laatste duik was het tijd om om te keren en terug naar Cairns te varen.