Het stadje dat naar een strand vernoemd is terwijl er geen strand is. Na een lange busrit kwam ik aan in Airlie Beach, dé plek die als Gateway dient naar de Whitsunday Islands. Hier had ik dan ook mijn tour gepland naar de eilandengroep. Eenmaal samen met Juliane (een van de mensen van de Fraser groep) uit de bus te zijn gestapt merkte we direct dat het wel een stuk warmer was hier. We waren ook een stuk noordelijker dan voorheen. En met twee rugtassen voor en achter is dat niet heel prettig.

Beide hadden we een ander hostel geboekt in Airlie Beach. Ik zat bij Nomads, de organisatie waar ik eigenlijk altijd mijn hostel bij boek, en Juliane bij YHA. Terwijl we door het stadje liepen voelde dit stadje een stuk commerciëler aan dan de voorgaande locaties. Meer souvenirs shops en wat proppers voor restaurants. Die waren er eerder nog niet zo veel. Later kwam ik ook nog andere mensen tegen van Fraser.

Na wat rondkijken in het stadje was er wel iets dat ik miste. Het strand was eigenlijk nergens te bekennen, wel vreemd aangezien het Airlie Beach heet. Er was wel een soort zwembad/lagoon gebiedje wat ook prima was om de dag door te komen. Na wat meer rondlopen begon ik te begrijpen waarom er geen strand was in het zonnige plaatsje. Er stonden meerdere grote informatieborden in de stad waar ook een fles azijn aan hing. Blijkbaar zitten er vrij gevaarlijke kwallen in de wateren en is het niet zo slim om daar te gaan zwemmen zonder Stinger Suit. Het azijn dient als tijdelijke pijnstiller na een kwallenbeet.

Na drie dagen rondgehangen te hebben in het stadje had ik het wel gezien. Maar gelukkig ging die dag ook mijn tour naar de Whitsunday Islands starten. Erg veel zin in en erg benieuwd wat er daar te zien is. De tour waar ik mee op zee ging heette Wings en was een zeewaardige catamaran met ruimte voor 32 mensen. Van te voren even snel wat bier ingekocht want het was tenslotte BYO. Bier is wel duur in Australië, voor 10 blikjes bier betaal je ongeveer 20 euro. En dat is dan ook meteen het knakenbier van Australië genaamd XXXX Gold. Wat blijkbaar ook maar 3.5% alcohol bevatte, maar daar kwam ik natuurlijk pas achter op de boot.

Eenmaal vertrokken met de catamaran bleek het weer niet al te best te zijn, grote golven, veel wolken en een beetje regen. Niet waar ik op gehoopt het, en het was blijkbaar ook nog eens volle maan wat betekent dat het tij erg hoog is. Wel jammer, maar het mocht de pret niet drukken. Na een tijdje varen kwamen we aan bij de eerste stop. Ik ben helaas de naam vergeten maar het was onze eerste snorkel locatie, erg gaaf om voor het eerst tussen het koraal te gaan snorkelen. Het is verplicht om een stinger suit te dragen die je beschermt tegen kwallen en andere gevaarlijke zeewezens. Best prima eigenlijk, want het was warm en was prettiger bij het snorkelen vanwege het drijfvermogen.

Onderwater was het prachtig om al het kleurrijke koraal te zien en de bijbehorende honderden vissen. Ook enkele grote vissen van een meter of twee lang zwommen vlak langs. Na een klein half uur kwam schipper Harry ons weer ophalen. Schipper Harry had wel een hele goeie muzieksmaak aan boord, zo draaide hij veel Chris Cornell en veel andere goeie rockplaten. Hij vond het wel tof dat ik veel van zijn muziek kende, en riep altijd “Godverdomme!” als ik langsliep. Dat is namelijk het enige Nederlandse woord dat ie kende. Toffe gast, ook meteen onze spotify profielen uitgewisseld.

Na een paar uurtjes was de eerste dag op zee ten einde. Met mijn blikje knakenbier naar de zonsondergang kijken was wel een prima momentje. Wederom een leuke groep mensen op de tour van allerlei nationaliteiten. Fransen, Duitsers, een Israëliër, Amerikanen en wat Zweedse mensen. Vrijwel iedereen had het zogeheten “Goon” meegenomen aan boord. Goon is eigenlijk een soort wannabe wijn, wat vrij goedkoop is maar niet echt goed smaakt. Het wordt veel gedronken door iedereen omdat alcohol over het algemeen vrij duur is.

Na een goeie nachtrust op zee was het tijd voor de tweede dag. Om 6:00 begon de motor van de boot al te loeien en gingen we naar de volgende plek. De zee was vrij ruw en de boot schommelde best veel. De anti-zeeziek tabletten vlogen in het rond, maar ikzelf had er gelukkig niet erg veel last van. Vandaag gingen we twee snorkeltrips doen. De crew had een aantal foto’s laten zien van wat je allemaal kon zien onderwater. Er kwamen foto’s voorbij van grote vissen, haaien, clownvissen, roggen en andere coole dingen. Veelbelovend dus. Na twee snorkeltrips die dag hadden we eigenlijk alleen een zeeschildpad gezien, en dat was vanaf de boot. Wederom pech dus. Maar het kwam voornamelijk door het slechte weer dat er niet veel van de slideshow in het echt te zien was.

Na een goeie dag was er op het eind van de avond ook nog een extraatje te zien. Zo zwommen er plots vlak naast de boot verschillende dolfijnen, dat was wel heel gaaf om mee te maken. Ook had Chad, een van de crewleden, verschillende inktvissen gevangen. Deze kwamen op de boot af vanwege de kleine visjes die weer door het licht werden aangetrokken van de boot.

Na een laatste snorkelsessie de volgende dag was het weer tijd om richting de haven te varen. Het was een geslaagde tour met leuke mensen en veel dingen gezien te hebben. In de avond na nog een fijne skypesessie met het thuisfront te hebben gehad, de dag mooi afgesloten met een afterparty met de mensen van de tour. De volgende dag weer vroeg op en lekker 10 uurtjes in de bus naar Cairns toe!